Hoe de Mitsubishi Keiretsu-structuur het Japanse ondernemingsbestuur veranderde

5

Mitsubishi keiretsu is niet één bedrijf. Het is een los, gedecentraliseerd netwerk van onafhankelijke bedrijven dat is voortgekomen uit de as van een enorm zakenimperium van voor de oorlog. Als je probeert te begrijpen hoe grote Japanse conglomeraten feitelijk opereren, biedt het Mitsubishi-verhaal een duidelijke kijk op hoe het ondernemingsbestuur verschoof van gecentraliseerde familiecontrole naar informele uitvoerende coördinatie.

Van handelsfirma tot militaire grootmacht

De wortels gaan terug tot 1873. Iwasaki Yatarō kocht in 1871 een door de overheid geëxploiteerde rederij en gebruikte deze om Mitsubishi Commercial Company (Mitsubishi Shōkai) op te richten. Met aanzienlijke financiële steun van de Japanse overheid om handel en industrie te bevorderen, werd het bedrijf al snel het grootste scheepvaartconcern van het land.

Iwasaki stopte niet bij de verzending. Hij diversifieerde agressief in de mijnbouw, financiën, opslag, scheepsbouw, onroerend goed en het bankwezen. In 1893 werden deze belangen geconsolideerd in een familiebedrijf, Mitsubishi, Ltd. (Mitsubishi Gōshi Kaisha).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog breidde de groep zich verder uit. Er werden subsidies gecreëerd of geabsorbeerd, die betrekking hadden op ijzer en staal, verzekeringen, olieraffinage, vliegtuigproductie en chemicaliën. Tegen de jaren dertig was Mitsubishi de op een na grootste zaibatsu van Japan geworden.

De oorlogsjaren en het uiteenvallen na de oorlog

De omvang van Mitsubishi explodeerde in de jaren dertig en veertig, omdat het een belangrijke militaire aannemer werd. De groep bouwde veel van de Japanse oorlogsschepen en de A6M2 Zero-jager. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog had het conglomeraat ongeveer 200 bedrijven in handen.

Na de nederlaag van Japan hebben de Amerikaanse bezettingsautoriteiten de Mitsubishi zaibatsu opgebroken. Mitsubishi, Ltd., werd ontbonden en de aandelen van voormalige dochterondernemingen werden aan het publiek verkocht.

Dit was een bewuste ontmanteling van de oude structuur. De centrale, door de familie gecontroleerde holding werd opgeheven om de concentratie van economische macht te voorkomen.

Het Keiretsu-model: coördinatie zonder controle

Toen de bezetting in 1952 eindigde, verschilde de nieuwe groepering fundamenteel van de oude zaibatsu. Er was niet langer één moederbedrijf dat de strategie dicteerde. In plaats daarvan functioneerde de groep als een keiretsu.

Deze structuur is afhankelijk van:
– Informele beleidscoördinatie tussen bedrijfsvoorzitters
– Financiële onderlinge afhankelijkheid tussen de bedrijven
– Gedeelde belangen zonder direct eigendom van elkaars aandelen

Dit is een cruciaal onderscheid voor beleggers en analisten. Een zaibatsu is een hiërarchie. Een keiretsu is een web.

Moderne Mitsubishi-groepsstructuur

Tegenwoordig bestaat de Mitsubishi Group uit honderden groepsmaatschappijen. Ze gebruiken niet allemaal de naam Mitsubishi. Belangrijke entiteiten zijn onder meer Nikon Corporation, Kirin Brewery en Asahi Glass. Deze bedrijven zijn grote multinationals, meestal gevestigd in Tokio, met buitenlandse kantoren en dochterondernemingen. Velen gaan joint ventures aan met buitenlandse partners.

In de Verenigde Staten speelt Mitsubishi International Corporation (opgericht in 1954) een specifieke rol. Het opereert als een sōgō shōsha (algemene handelsmaatschappij) en verzorgt de financiën en het projectmanagement voor de in Tokio gevestigde Mitsubishi Corporation. Deze scheiding tussen de handelstak en de moedermaatschappij illustreert hoe de groep functionele specialisatie handhaaft en tegelijkertijd de gecentraliseerde controle vermijdt die kenmerkend was voor het vooroorlogse tijdperk.

Het begrijpen van deze verschuiving van een monolithische zaibatsu naar een collaboratieve keiretsu is essentieel voor iedereen die de Japanse bedrijfsstrategie analyseert. De kracht van de groep ligt in haar flexibiliteit en netwerkrelaties, en niet in een enkele top-down commandostructuur. Of dat model duurzaam blijft in een gemondialiseerde, digitaal gedreven economie is een vraag die de moeite waard is om te bekijken.