Flat Top Wars: 5 bakplaten die echt koken

12

Voedsel op korte termijn is het geheime wapen van Amerika. Diner-stijl. Achtertuin stijl.

Voor deze test wilde ik geen middelmatige ijzeren platen. Ik heb de forums doorzocht. Lees de Reddit-threads. Amazon-bestsellers en de verhuisvoorraad van Home Depot gecontroleerd. Ik heb de kleine inzetstukken overgeslagen. Als je op je kookplaat binnenshuis wilt koken, doe dat dan. Dit was voor de grote jongens. De op zichzelf staande eenheden zijn het onroerend goed op de oprit waard. Ik heb zelfs naar rare dingen gekeken. Digitale temperatuurdisplays. Airfryer-hybriden.

De voedsellijst was eenvoudig maar veeleisend.
– Smashburgers. Korst of buste.
– Pannenkoeken. Gelijkmatigheidscontrole.
– Eieren en spek. Precisie bij lage temperaturen.
– Vis met vel. Schroei kracht.
– Varkenshaasjes. Warmtebehoud onder zware belasting.
– Asperges. Gevoelige groenten naast schreeuwend heet vlees.

Ik heb hamburgers kapotgeslagen op maximale temperatuur. Ik wilde zien of het metaal rundvlees snel genoeg kon karameliseren om de spatel los te laten. Ik spreidde pannenkoeken dun uit om koude plekken te vinden. Ik schroeide dikke karbonades om de vlam te zien doven.

Warmtesnelheid is een leugenaar. Snel verwarmen betekent niet consistent koken. Sommige bakplaten sprinten naar 500°F en laten dan de bal vallen. Het duurde 10 minuten voordat de Traeger Flatrock 3 de 500 bereikte. Het wachten waard? Ja. Elke vierkante centimeter bleef uniform.

Montage is belangrijk. Ik heb ze allemaal gebouwd. Van het inschroeven van poten en branders leer je veel. Het is vernederend werk.

Schoonmaken en kruiden is het halve werk. Kruiden is geen magische antiaanbaksaus. Het is een pantser. Je verwarmt olie voorbij het rookpunt. Het polymeriseert. Verandert in een harde schaal die roest tegenhoudt. Niet-klevend? Misschien. Roest preventie? Zeker.

Nieuwe bakplaat in de hand. Controleer het etiket. Sommigen moeten eerst met zeep schrobben. Olie verschepen is smerig. De Weber Slate is klaar om te rocken. Voorgekruid. Goed ontwerp.

Beschouw kruiden niet als iets eenmaligs. Doe het elke twee of drie koks. Slijtage is reëel. Gebruik plantaardige oliën. Hoog rookpunt. Druivenpit. Avocado. Koolzaad in een mum van tijd. Maximaal twee eetlepels. Verdrink het niet.

Pak je tang. Papieren handdoeken. Vouw ze dik. Grijpen met een tang. Verspreid een dunne film bij 300°F. Laat het roken boven 400°F. Wachten. Koel. Herhaal dit als het oppervlak er vlekkerig uitziet. Uiteindelijk wordt het zwartbruin en taai. Dan houdt een enkele laag het gelukkig.

Kruiden is bescherming. Geen magie.

Schoonmaken is raar voor beginners. Zeep is verboden. Gebruikelijk. Tenzij de handleiding bij het allereerste gebruik anders schrijft. Anders doodt zeep de patina waar je zo hard voor hebt gewerkt.

Eerst schrapen. Moeilijk. Laat de char in de val vallen.

Water helpt. Gewoon een plons. Stoom stijgt. Blus de vastzittende stukjes af. Veeg af met keukenpapier. Houd de handdoek vast met een tang. Brand je vingers niet. Hardnekkige korst? Zout. Gebruik het als schuurpapier. Schrob het af. Veeg het vuil in de val.

Wanneer klaar met koken en schoonmaken? Opnieuw oliën. Lichte vacht. Tang en handdoek. Laat het zitten. Het beschermt het strijkijzer terwijl de grill afkoelt in de regen. Of zit in de schuur.

Het is werk. Maar dan eet je om elf uur ‘s ochtends pannenkoeken die smaken als een eetbar uit de jaren zeventig. 🍳

Loont de roestpreventie? Het vlees zegt ja.

Maar hoe zorg je ervoor dat dat zwarte oppervlak er gloednieuw uitziet na jaar drie van weekendbuigers?