DeepMind is niet begonnen als een typische tech-startup. Het werd in 2010 gelanceerd met een ander soort DNA. Demis Hassabis, Mustafa Suleyman en Shane Legg kwamen niet alleen samen als ingenieurs, maar als denkers uit totaal verschillende vakgebieden. Eén bracht neurowetenschappen. Nog een informatica. Het derde machinaal leren.
Ze hadden een specifiek doel. Ze wilden intelligentie oplossen. Niet alleen smalle AI die schaakt of katten identificeert. Ze streefden naar systemen die in het algemeen konden leren en over taken heen konden redeneren. Dit was een radicale afwijking van de toenmalige industriestandaard. De meeste software is voor één ding ontworpen. De oprichters van DeepMind wilden software die zich kon aanpassen.
Het resultaat was een aanpak die fundamenteel onderzoek prioriteit gaf boven onmiddellijke commerciële toepassing. Ze bouwden geen product voor het volgende kwartaal. Ze bouwden een nieuw soort intelligentie op. Deze focus op algemeen leren en redeneren vormde de basis voor alles wat volgde. Het creëerde ook een cultuur waarin wetenschappelijke ambities op de lange termijn voorrang kregen boven markttrends op de korte termijn.
