Ernesto „Che” Guevara stworzył dziedzictwo wykraczające daleko poza rolę komunistycznego rewolucjonisty. Był kluczową postacią rewolucji kubańskiej od 1956 do 1959 roku, służąc jako przywódca partyzancki, który później stał się potężnym symbolem radykalnych działań politycznych w całej Ameryce Południowej.
Po egzekucji przez armię boliwijską narracja wokół niego zmieniła się dramatycznie. Pokolenia lewicowców zaczęły postrzegać go nie tylko jako wojownika, ale jako bohatera-męczennika. Jego wizerunek stał się światowym symbolem, uosabiającym lewicowy radykalizm i nastroje antyimperialistyczne.
