Wielki Kryzys nie zakończył się z hukiem. Przekształciło się to w powolne i wyczerpujące ożywienie, które trwało latami. Do 1933 r. większość krajów dotkniętych klęską technicznie przestała upadać. Najgorszy upadek już za nami. Gospodarka osiągnęła dno. Zatrzymanie spadku nie oznacza jednak ożywienia.
Pełny powrót do zdrowia trwał znacznie dłużej. W większości krajów pełny powrót do poprzedniego poziomu nastąpił dopiero pod koniec lat trzydziestych i na początku czterdziestych XX wieku. Czas różnił się w zależności od regionu. Niektóre kraje odrodziły się szybciej niż inne. Powszechnie uważa się, że Stany Zjednoczone powróciły do pełnej formy około 1939 r. To prawie sześć lat od pierwotnego krachu. Przepaść między przetrwaniem a sukcesem była duża. I było nierówno.
