Veertien jaar lang was Youxue op zoek naar de biologische ouders die haar als baby in China hadden opgegeven. Dit is niet alleen een persoonlijk verhaal van verlangen en hereniging; het is een venster op een complex systeem dat wordt gevormd door het Chinese éénkindbeleid, internationale adoptietrends en de groeiende kracht van DNA-technologie.
De verloren jaren: van verlating tot adoptie
In mei 1993 werd een meisje achtergelaten op straat in Ma’Anshan, China. Haar grootvader zou weggelopen zijn, zonder enige uitleg. Het kind belandde in een weeshuis en werd in 1994 geadopteerd door een Amerikaans gezin. Dit patroon van verwaarlozing was gebruikelijk in de tijd van China’s strenge bevolkingscontrolemaatregelen. Het eenkindbeleid, dat vanaf eind jaren zeventig van kracht werd, leidde ertoe dat gezinnen wanhopige keuzes maakten, waarbij ze soms hun dochters afstonden ten gunste van zonen, of zware straffen kregen voor ongeoorloofde zwangerschappen.
In 2010 begon Youxue, opgegroeid in Texas, haar zoektocht. Ze wist dat het moeilijk zou worden: internationale adopties ontberen vaak duidelijke documentatie en veel Chinese kinderen werden onder ondoorzichtige omstandigheden achtergelaten. Ze vond een ‘zoeker’ via online forums, die haar informatie in haar vermeende geboorteplaats, Ma’Anshan, plakte en contact opnam met de lokale politie.
Valse hoop en liefdesverdriet
De eerste DNA-tests eind 2010 leverden een positieve match op, waardoor Youxue dacht dat ze haar biologische familie had gevonden. De vreugde was van korte duur. De DNA-resultaten waren onjuist, een verkeerde etikettering die haar hoop de grond inboorde. Ze verwijderde al het contact met de valse match, omdat ze besefte dat het zoeken naar een gezin betekende dat ze zichzelf blootstelde aan onvermijdelijke pijn.
Ondertussen was haar biologische moeder in de provincie Anhui al jaren op zoek naar haar verloren dochters, gehinderd door beperkte middelen en taalbarrières. Het verhaal belicht de dubbele strijd: de zoektocht van de geadopteerde naar identiteit en het aanhoudende verdriet van de biologische ouder.
Een tweede poging en aanhoudende twijfels
In 2011 keerde Youxue met haar adoptiemoeder terug naar China, geholpen door een andere zoeker en lokale media. Een nieuw gezin paste bij elkaar, maar er voelde iets mis. De gelijkenis was oppervlakkig en haar geboorteakten waren verdacht. Ze besefte dat de papieren van haar weeshuis misschien niet klopten; ze was groter voor haar leeftijd en had meer tanden dan een kind van zeven maanden zou moeten hebben. De waarheid was verontrustend: ze was misschien niet wie ze dacht dat ze was.
De opkomst van DNA-databases en nieuwe hoop
Het landschap van internationale adoptieonderzoeken veranderde in de jaren 2010. Consumenten-DNA-tests (23andMe, AncestryDNA) en China’s National Reunion Database boden nieuwe hulpmiddelen. China lanceerde in 2016 het Reunion System, waarbij gebruik werd gemaakt van sociale media en mobiele apps om informatie te verspreiden. Deze inspanningen, hoewel deels ingegeven door politieke imagocontrole, openden deuren voor geadopteerden die op zoek waren naar hun roots.
In 2024 diende Youxue haar DNA in bij de National Reunion Database. Slechts 48 uur later arriveerde er nog een monster uit de provincie Anhui: haar biologische ouders. In april 2025 ontmoette ze haar familie in Shanghai. Haar zus had Engels geleerd om met haar te communiceren, en haar ouders huilden toen ze elkaar eindelijk omhelsden.
Een gezin herenigd, een verleden opnieuw bezocht
Youxue’s familie had vóór haar twee dochters afgestaan. De druk om een zoon te krijgen, gecombineerd met strikte handhaving van de gezinsplanning, had hun beslissingen bepaald. Haar echte geboortedatum lag er maanden naast, en haar ouders woonden in een landelijk dorp waar armoede en gebrek aan onderwijs alledaags waren.
Het weerzien werd gevierd met een dorpsfeest. De adoptiemoeder van Youxue werd verwelkomd en de familie hing een spandoek op met de tekst: “Welkom thuis, dochter!” Het verhaal onderstreept de aanhoudende pijn van scheiding en de kracht van DNA-technologie om onmogelijke afstanden te overbruggen.
De toekomst van hereniging
Elk jaar gebruiken meer Chinese geadopteerden DNA-databases om hun biologische families te vinden. De trend wordt gedreven door technologie, maar ook door een groeiend verlangen om verloren identiteiten terug te winnen. De inspanningen van China om reünies te vergemakkelijken, deels om politieke redenen, hervormen het landschap van internationale adoptie. Voor Youxue en vele anderen is het verleden niet langer verzegeld en gaat de zoektocht naar wortels door.
