Er zit een web onder je. Geen spinnen. Schimmels.
Een internationaal team heeft het in kaart gebracht. De eerste keer ooit. Dit is het mycorrhiza -netwerk. Een partnerschap op planeetformaat tussen schimmels en planten. Ze publiceren in Science. Het nummer?
110 biljard kilometer.
Je kunt het je niet voorstellen. Probeer het opnieuw. Het is bijna een miljard keer de afstand tot de zon.
Wat leeft eronder
Dit zijn arbusculaire mycorrhiza-schimmels. Ze voeden wortels. Wortels voeden ze. Het is een handel. Water, voedingsstoffen voor koolstof. Microscopisch kleine draadjes, hyfen genaamd, naaien het aan elkaar.
Hebben planten dit nodig? Meestal wel.
Ongeveer 70% van de plantensoorten kan alleen overleven dankzij deze schimmelbindingen. Zonder hen? Het grootste deel van de groene wereld stort in. Ze reguleren ook het klimaat. Rustig. Voortdurend.
Het onzichtbare zien
Vorig jaar keek iemand naar de diversiteit van schimmels in Natuur. Goede gegevens. Maar geen kaart. Geen dichtheidsgetallen. Gewoon patronen.
Dit team heeft dat opgelost.
Ze namen 322 oude onderzoeken mee. Ze analyseerden 16.000 bodemmonsters. Vervolgens gebruikten ze machine learning. En robotica. Beeldvorming met hoge resolutie helpt u te zien wat u eerder hebt gemist.
Corentin Bisot zegt dat we eindelijk onthullen wat er onder onze laarzen verborgen blijft. Hij heeft gelijk. Wij zien alleen de bomen. Nooit de bedrading.
Zwaar gewicht
Hier is de biomassa. Ongeveer 300 megaton koolstof.
Hoe zwaar is dat? Stel je alle levende mensen op aarde voor. Vermenigvuldig hun totale massa met vijf. Tegen zes. Dat is het gewicht van deze schimmels.
Ze verplaatsen ook koolstof. Dankzij hen komt jaarlijks ongeveer 4 miljard ton CO2 in de bodem terecht. Dat is 11% van de door de mens veroorzaakte uitstoot.
Justin Stewart, hoofdauteur, noemt het een planetair bloedsomloopsysteem. Eén theelepel aarde? Er zit maximaal 10 meter netwerk in.
We weten nauwelijks wat er onder ons ligt.
Het waarschuwingsbord
Landbouwgrond heeft een probleem. De schimmeldichtheid bedraagt slechts de helft van die van natuurlijke ecosystemen. Half.
Graslanden bevatten 40% van deze biomassa. Wij zijn ze aan het uitroeien. We veranderen ze vier keer sneller in landbouwgrond dan we bossen kappen.
Waarom maakt het uit?
Dunnere netwerken betekenen minder koolstofopslag. Minder recycling van voedingsstoffen. Je doorbreekt de lus. De grond verhongert.
Merlin Sheldrake zegt het botweg. Deze schimmels vormden miljoenen jaren lang het leven. We weten nog steeds niet waar ze wonen. Nu hebben we een begin. Misschien kunnen we de voedselzekerheid verbeteren. Misschien klimaatverandering.
Of misschien blijven we het verharden.
De kaart bestaat nu. Wat je ermee doet, hangt af van hoeveel waarde je hecht aan de donkere plekken.
“Het is moeilijk om de belangrijke omvang van deze schimmels te overschatten.”
Verwante artikelen
- De ‘Parasiet van Paras’ ontdekt in Borneo 🍄
- Satellietbeelden van de aardbevingsschade in Venezuela 📉
- Het seismische doublet van Venezuela: waarom het meer pijn doet 🇻🇪
- Nieuw Axolotl-fossiel gevonden in Mexico 🦎
- Windaangedreven datacenter gaat onder water in China 💨
- Antarctica verliest winterijs 🧊
- Herhalende radiosignalen vanuit de ruimte geïdentificeerd 📡
- Noorwegen scoort, Bergen Shakes ⚽📢
