Chinese batterijfabrikanten hervormen het mondiale energielandschap door de productie in het buitenland agressief uit te breiden. Bedrijven als CATL, BYD en Gotion zijn niet langer simpelweg ‘Made in China’-merken; ze bouwen fabrieken op elk continent en stellen de traditionele verhalen over goedkope arbeid en zware vervuiling ter discussie. Uit een recent onderzoek zijn 68 faciliteiten geïdentificeerd die de afgelopen tien jaar zijn gebouwd of gepland. Dit luidt een nieuwe fase in de Chinese productie in, waarin efficiëntie en technologische vooruitgang zwaarder wegen dan de geografische beperkingen.
Het veranderende gezicht van de mondiale productie
Deze uitbreiding gaat niet alleen over goedkopere productiekosten. Chinese bedrijven zijn zo competitief geworden dat ze overal fabrieken kunnen vestigen en toch beter presteren dan de lokale spelers. Deze verschuiving transformeert nu al de energietransitie, beïnvloedt de arbeidsmarkten en hervormt de dynamiek van technologieoverdracht. Hongarije is bijvoorbeeld uitgegroeid tot een belangrijk knooppunt, waar ten minste vier batterijfabrieken in Chinese handen zijn gevestigd, waaronder een enorm project ter waarde van 8,5 miljard dollar. Dit maakt Hongarije tot een proeftuin voor de manier waarop gemeenschappen zullen reageren op deze toestroom van buitenlandse investeringen.
De overgang verloopt echter niet naadloos. Er bestaat lokaal scepticisme ten aanzien van de aanwervingspraktijken, waarbij men zich zorgen maakt dat Chinese bedrijven goedkopere migrantenarbeid voorrang zullen geven boven lokale arbeidskrachten. CATL, ‘s werelds grootste fabrikant van lithiumbatterijen, kreeg te maken met terugslag na ontslagen in zijn Hongaarse fabriek, wat aanleiding gaf tot een gemeentelijk onderzoek naar aanwervingsbeloften. Ook de bezorgdheid over het milieu speelt een grote rol. Protesten tegen watergebruik en vervuiling weerspiegelen de problemen die we zagen bij eerdere Japanse en Koreaanse batterijfabrieken, en benadrukken de inherente milieu-uitdagingen van de batterijproductie. Een Hongaarse rechtbank heeft zelfs de productie van Samsung-batterijen opgeschort vanwege zorgen over vervuiling, waarmee een precedent werd geschapen voor strenger toezicht.
De realiteit ter plaatse
De uitbreiding is niet zonder uitdagingen. Verschillende fabrieksinvesteringen zijn opgeschort of geannuleerd, deels als gevolg van een langzamer dan verwachte adoptie van elektrische voertuigen (EV) in sommige markten. Chinese bedrijven maakten agressieve plannen toen de overheidssubsidies overvloedig waren, maar beleidsveranderingen, zoals de annulering van EV-prikkels onder president Trump, dwingen tot herijking. Zelfs Europa, dat ooit beloofde om de benzineauto’s tegen 2035 uit te faseren, heroverweegt zijn tijdlijn.
Ondanks deze hindernissen diversifiëren Chinese batterijfabrikanten. Terwijl de vraag naar elektrische voertuigen fluctueert, richten ze zich op oplossingen voor energieopslag, in het besef dat de vraag naar batterijen op netniveau en voor thuisgebruik minder politiek omstreden is. Bedrijven als Ford en Envision AESC verschuiven de productie om aan deze groeiende behoefte te voldoen, en zorgen ervoor dat investeringen niet verloren gaan.
De overdracht van technologisch voordeel
De onderliggende dynamiek is een omkering van eerdere technologieoverdrachten. Decennia lang wisselden westerse autofabrikanten kennis uit voor toegang tot de Chinese markt. Nu zijn de rollen omgedraaid. Ford-CEO Jim Farley verklaarde openlijk dat het doel is om ‘toegang te krijgen tot hun intellectuele eigendom’, net zoals Chinese bedrijven ooit westerse expertise zochten. De Franse president Emmanuel Macron herhaalt dit sentiment en benadrukt dat Chinese investeringen alleen welkom zijn als ze bijdragen aan de Europese groei en de overdracht van technologie vergemakkelijken.
Deze aanpak erkent dat de langetermijnvisie ligt in batterijtechnologie, en niet alleen in aardolie. Zoals een expert uit de industrie het verwoordde: “Het enige lange spel waar we op blijven wedden is aardolie, dat eerlijk gezegd getuigt van nulvisie.” De mondiale verschuiving naar batterijen is onvermijdelijk, en landen haasten zich om hun plaats in de nieuwe toeleveringsketen veilig te stellen.
Concluderend kan worden gezegd dat de uitbreiding van Chinese batterijfabrieken niet alleen een economische trend is; het is een geopolitieke verschuiving met verstrekkende gevolgen voor arbeid, milieu en technologische dominantie. De wereld worstelt nu met de gevolgen van deze transitie, nu Chinese innovatie en investeringen de toekomst van de energie opnieuw vormgeven.
